Zonder zijpaden op weg naar een heldere boodschap

David Grady opent zijn verhaal met een anekdote die voor iedereen herkenbaar is. ‘Dit gaat over mij!’ denk je onmiddellijk. De anekdote blijkt een metafoor te zijn voor waar het in zijn verhaal eigenlijk om gaat.
Grady gaat spaarzaam om met klemtonen, vertelt bijna argeloos, laat denkpauzes vallen, zegt af en toe ‘eh’ en varieert in klank en kleur. Kortom: hij vertelt echt.
Hij staat af en toe met zijn armen over elkaar, maar hij lijkt nergens gesloten of afstandelijk.
Grady slaat nergens zijpaden in en blijft gedurende zijn hele speech bij het onderwerp. Iedereen die naar buiten loopt kan vertellen waar het over ging en dat is precies de bedoeling van een presentatie.

Getagd met , , , , , ,

Geef een reactie